Geval | Chronische gastritis met erosie van het maagslijmvlies bij een kat — Vervolggastroscopie na medische behandeling |
Locatie | Shenzhen, China |
Dierenkliniek | Wangwang Dierenkliniek |
Sollicitatie | Nazorg na de behandeling en beoordeling van het herstel van het maagslijmvlies. |
Configuratie | Het SOAIM SAPro veterinaire endoscopiesysteem met een inbrengbuis van Ø5,8 mm biedt een hogere beeldresolutie en een breder gezichtsveld. |
Belangrijkste kenmerken | 1 MP HD real-time beeldvorming; geïntegreerde irrigatie en afzuiging; 140° groothoekbeeldhoek; 360° articulatie; accessoirekanaal voor verwisselbare instrumenten |
Veel huisdiereigenaren staan voor een vergelijkbare situatie: na een periode van medische behandeling voor gastritis stopt hun kat met overgeven, krijgt hij zijn eetlust terug en wordt hij actiever. Op het eerste gezicht lijkt de kat hersteld.
Verbetering van de klinische symptomen betekent echter niet noodzakelijkerwijs dat het maagslijmvlies volledig genezen is. Bij katten die eerder maagslijmvliesverstopping, erosie of andere afwijkingen vertoonden, kunnen eetlust, activiteit en braken op zich niet direct de huidige toestand van het maagslijmvlies aangeven.
Wanneer verder onderzoek klinisch noodzakelijk is, stelt een vervolg-gastroscopie dierenartsen in staat om de maag en eerder aangetaste gebieden direct te onderzoeken. Door de huidige bevindingen te vergelijken met eerdere endoscopische beelden, kunnen dierenartsen aanvullende visuele informatie verkrijgen ter ondersteuning van de lopende klinische beoordeling.
Waar let een dierenarts op tijdens een gastroscopie na een behandeling voor gastritis bij katten? Welke uitdagingen komen tijdens het onderzoek aan bod? De volgende casus van dierenkliniek Wangwang in Shenzhen illustreert in de praktijk hoe een gastroscopie bij dieren kan bijdragen aan de nazorg na de behandeling.
Tijdens het eerste gastroscopische onderzoek ligt de nadruk in de eerste plaats op het onderzoeken van de maag en het opsporen en lokaliseren van eventuele afwijkingen.
Na de behandeling verschuift de focus: hoe zijn de eerder vastgestelde afwijkingen veranderd en wat is de huidige toestand van het maagslijmvlies?
Als er bijvoorbeeld tijdens het eerste onderzoek slijmvliesverstopping of -erosie werd geconstateerd, kan de dierenarts zich tijdens het vervolgonderzoek op dezelfde gebieden concentreren en veranderingen in het uiterlijk, de kleur en de conditie van het slijmvlies beoordelen.
Wanneer de beelden van de onderzoeken op de juiste manier worden gearchiveerd, kunnen de twee onderzoeken met elkaar worden vergeleken om een doorlopend visueel overzicht te creëren van het ziekteverloop en het herstel.
Een vervolg-gastroscopie is daarom meer dan alleen "nogmaals kijken". Het biedt een visuele vergelijking van de veranderingen in het maagslijmvlies na de behandeling.
Natuurlijk hoeft niet elke kat met gastritis een herhaalde gastroscopie te ondergaan. Of een vervolgonderzoek nodig is en wanneer dit moet plaatsvinden, moet door de dierenarts worden bepaald op basis van de klinische toestand van de kat, de behandelingsgeschiedenis en de reactie op de therapie.
Dierenkliniek Wangwang in Shenzhen behandelde een kat met frequent braken, verminderde eetlust en een slechte algehele conditie. Na onderzoek werd bij de kat chronische gastritis vastgesteld, gepaard met erosie van het maagslijmvlies.
Na een periode van behandeling vertoonde de kat een aanzienlijke klinische verbetering: het braken was grotendeels gestopt, terwijl de eetlust en activiteit geleidelijk terugkeerden.
Om de toestand van het maagslijmvlies verder te beoordelen, plande de dierenarts op basis van de klinische bevindingen een vervolgonderzoek met gastroscopie.
Het onderzoek werd uitgevoerd met behulp van het SOAIM SAPro veterinaire endoscopiesysteem, uitgerust met een inbrengbuis van Ø5,8 mm voor onderzoek van de maag.
Tijdens het vervolgonderzoek lokaliseerde de dierenarts eerst de eerder vastgestelde laesie en beoordeelde vervolgens het omliggende maagslijmvlies en de algehele conditie van de maag.
In vergelijking met het beoordelen van alleen klinische symptomen, biedt gastroscopie een directe visualisatie van de maagholte. In gevallen waarin vergelijking over tijd nodig is, dragen de beeldkwaliteit, de manoeuvreerbaarheid van de endoscoop, het gezichtsveld en de mogelijkheid om een helder zichtveld te behouden allemaal bij aan de efficiëntie van het onderzoek en de kwaliteit van de gedocumenteerde bevindingen.
Dr. Chen van Wangwang Pet Hospital, die uitgebreide klinische ervaring heeft met maag-darmziekten en endoscopische procedures bij honden en katten, gaf de volgende reactie:
“Nadat de klinische symptomen van gastritis zijn verdwenen, kan het nodig zijn de conditie van het maagslijmvlies nog steeds te beoordelen. Bij gevallen die follow-up vereisen, letten we nauwlettend op veranderingen tussen de onderzoeken. De SAPro biedt heldere beelden en responsieve endoscoopbesturing, terwijl de spoel-, zuig- en beeldregistratiemogelijkheden handig zijn voor klinische follow-up.”
Een vervolgonderzoek met gastroscopie omvat meer dan alleen het inbrengen van een endoscoop in de maag. Omdat het maag-darmkanaal van een kat beperkte werkruimte biedt, moeten dierenartsen eerdere laesies lokaliseren, het slijmvlies onderzoeken en hun bevindingen documenteren. Dit vereist dat de beeldvorming, manoeuvreerbaarheid en workflow van het endoscopiesysteem naadloos op elkaar aansluiten.
Een heldere visualisatie is essentieel voor een vervolgonderzoek.
De SAPro biedt realtime HD-beeldvorming met een resolutie van 1 MP, waardoor gedetailleerde beelden van de maag worden verkregen en een duidelijke visuele basis wordt geboden voor het beoordelen van de kleur van het slijmvlies, de oppervlaktekenmerken en veranderingen in eerder geïdentificeerde laesies.
De beelden van het onderzoek kunnen ook worden opgeslagen voor toekomstig gebruik, waardoor het gemakkelijker wordt om de huidige bevindingen tijdens vervolgbezoeken te vergelijken met eerdere onderzoeken.
De maag heeft een complexe interne structuur en het lokaliseren van een eerder geïdentificeerde afwijking tijdens een vervolgonderzoek vereist nauwkeurige endoscopische controle en een voldoende breed gezichtsveld.
De SAPro biedt 360° articulatie en een brede kijkhoek van 140°, waardoor dierenartsen de richting en kijkhoek van de endoscoop kunnen aanpassen aan de te onderzoeken locatie.
Deze flexibiliteit kan ook de efficiëntie verbeteren bij het vergelijken van specifieke delen van het maagslijmvlies over tijd.
Maagvocht en -afscheidingen kunnen het zicht belemmeren. De SAPro combineert irrigatie en afzuiging, waardoor de dierenarts het gezichtsveld indien nodig tijdens het onderzoek kan vrijmaken.
Het systeem ondersteunt ook de opslag van onderzoeksbeelden en -verslagen, waardoor een completer patiëntendossier ontstaat dat tijdens volgende bezoeken en vervolgonderzoeken kan worden geraadpleegd.
Bij deze kat was de eerste gastroscopie gericht op het opsporen van afwijkingen in het maagslijmvlies, terwijl het vervolgonderzoek zich richtte op de veranderingen die deze afwijkingen na de behandeling hadden ondergaan.
Van het opsporen van afwijkingen en diagnostische ondersteuning tot nazorg en monitoring na de behandeling: veterinaire endoscopie stelt dierenartsen in staat om het maag-darmkanaal in verschillende stadia van de klinische zorg direct te visualiseren. Gearchiveerde beelden kunnen bovendien nuttig referentiemateriaal vormen voor latere onderzoeken en klinische beoordelingen.
Katten kunnen ons niet vertellen of hun maagslijmvlies aan het genezen is. Eigenaren kunnen verbeteringen waarnemen, zoals minder braken, een betere eetlust en meer activiteit, maar met een gastroscopie kunnen dierenartsen de veranderingen in de maag direct beoordelen.
SOAIM blijft zich richten op veterinaire endoscopietechnologie en productontwikkeling en biedt oplossingen voor gastroscopie bij honden en katten, veterinaire gastro-intestinale endoscopie en andere klinische endoscopische toepassingen.
Elk perspectief vergroot het vertrouwen in de zorg.
Leer meer over het SOAIM SAPro veterinaire endoscopiesysteem en de oplossingen voor gastro-intestinale endoscopie bij honden en katten.
Veterinaire gastroscopie stelt dierenartsen in staat om de binnenkant van de maag rechtstreeks te onderzoeken, inclusief de kleur, vorm en oppervlaktekenmerken van het maagslijmvlies, evenals afwijkingen zoals verstopping, erosie en zweren.
Bij onderzoeken waarbij de details van het slijmvlies nauwkeurig moeten worden beoordeeld, biedt HD-beeldvorming een duidelijkere visualisatie van weefselkenmerken. Dit helpt dierenartsen bij het beoordelen van laesies, het documenteren van bevindingen en het vergelijken van veranderingen vóór en na de behandeling.
De SAPro biedt realtime HD-beeldvorming met 1 MP voor een heldere visualisatie tijdens gastro-intestinale endoscopie bij honden en katten.
Een inbrengbuis met een diameter van Ø5,8 mm kan geschikt zijn voor bepaalde katten en kleine honden, afhankelijk van de grootte van het dier, de te onderzoeken locatie en de klinische vereisten.
De juiste diameter van de inbrengbuis moet door een dierenarts worden gekozen op basis van de specifieke patiënt en de ingreep.
Voor invasieve ingrepen moeten veterinaire endoscopen een gestandaardiseerde herverwerkingsprocedure ondergaan die doorgaans bestaat uit voorreiniging, enzymatische reiniging, spoelen, desinfectie en uiteindelijke verwerking.
Voor de SAPro wordt de inbrengbuis gereinigd met een 1:200 verdunde enzymatische detergentoplossing en vervolgens gedesinfecteerd met 0,55% ortho-ftaalaldehyde (OPA). De standaard inweektijd is 5 minuten voor routinegebruik en 10 minuten bij gebruik op dieren met infectieziekten.
Specifieke procedures dienen altijd te worden uitgevoerd volgens de productinstructies en de infectiepreventieprotocollen van de dierenkliniek.
Eerdere gastroscopiebeelden kunnen nuttig referentiemateriaal vormen tijdens vervolgonderzoeken. Door beelden van verschillende onderzoeken te vergelijken, kunnen dierenartsen zich richten op specifieke gebieden en veranderingen in eerder vastgestelde afwijkingen beoordelen.
Ja. Dierenartsen kunnen onderzoeksfoto's selecteren, belangrijke bevindingen annoteren en diagnostische aanbevelingen toevoegen om met één enkele handeling een klinisch rapport te genereren.
Rapporten zijn ook snel toegankelijk via een QR-code op basis van een lokaal netwerk, waardoor het delen van onderzoeksresultaten en het beheren van klinische gevallen eenvoudiger wordt.
